Που βρισκόμαστε

Θα μας βρείτε στα Ιωάννινα, στην οδό Ναπολέωντος Ζέρβα 61 ή τηλεφωνήστε μας στο 2651 090653.

Ελάτε να συζητήσουμε

Λύσεις για Ηλεκτρομηχανολογικά Συστήματα, Θέρμανση, Κλιματισμό, Υδραυλικά

1) Αξίζει να πάρω Calpak ή με συμφέρει η αγορά ενός φθηνού ηλιακού θερμοσίφωνα;

Σχεδιάζουμε και παράγουμε τους ηλιακούς μας θερμοσίφωνες θεωρώντας δεδομένο πως οι πελάτες μας επιθυμούν να αγοράσουν ηλιακή ενέργεια και όχι απλώς μία δεξαμενή κι ένα συλλέκτη. Σκεπτόμενοι έτσι και εκμεταλλευόμενοι την υψηλή τεχνογνωσία μας και τα σύγχρονα μέσα παραγωγής του εργοστασίου μας καταφέρνουμε να προσφέρουμε στους καταναλωτές ένα προϊόν που προσφέρει ενέργεια σε αληθινά ανταγωνιστική τιμή.

Το ζητούμενο είναι απλό. Θέλουμε ο ηλιακός θερμοσίφωνας να εξοικονομεί πολλή ενέργεια κάθε χρόνο και να το κάνει αυτό για πολλά χρόνια. Γνωρίζοντας τα δεδομένα αυτά είναι εύκολο να τα συγκρίνουμε με το αρχικό κόστος αγοράς και να συμπεράνουμε πόσο μας συνέφερε τελικά η αγορά αυτή και πόσο πραγματικά κοστίζει η ενέργεια που παράγει ο θερμοσίφωνάς μας.

Ένας «φθηνός» ηλιακός θερμοσίφωνας 150 λίτρων θα κοστίσει περίπου 700 ευρώ εγκατεστημένος και θα παράγει περίπου 1050 kwh το χρόνο για 10-15 χρόνια. Αυτό σημαίνει τελικά ότι η ενέργεια που αγόρασε αυτός που επέλεξε ένα τέτοιο θερμοσίφωνα κοστίζει περίπου 9 cents / kwh.

 Ένας αντίστοιχος ηλιακός θερμοσίφωνας της Calpak θα κοστίσει περίπου 1250 ευρώ εγκατεστημένος και θα παράγει περίπου 1600 kwh το χρόνο (βάσει πιστοποιημένων μετρήσεων) για 20-25 χρόνια. Αυτό σημαίνει τελικά ότι η ενέργεια που αγόρασε αυτός που επέλεξε Calpak κοστίζει περίπου 4 cents / kwh.

Ένα σύνηθες ζεστό ντους θα σας κοστίσει περίπου 5 cents με Calpak, 12 cents με τον «φθηνό» ηλιακό και περίπου 23 cents με τη ΔΕΗ!

Ένας Calpak αποσβένεται πραγματικά σε 3 – 4 χρόνια. Ένας «φθηνός» ηλιακός θερμοσίφωνας ίσως να μην αποσβεστεί ποτέ!

Ποιος είναι συνεπώς οικονομικότερος?

2) Γιατί δεν παράγει η Calpak ανοξείδωτες δεξαμενές και προτιμά την σωστή επισμάλτωση των δεξαμενών της;

Ο ανοξείδωτος χάλυβας είναι ένα θαυμάσιο υλικό, κατάλληλο για πολλές εφαρμογές (όπως τα πρεσαριστά κουζινικά σκεύη), όχι όμως για την παραγωγή δεξαμενών αποθήκευσης ζεστού νερού. Ο λόγος είναι ότι η συγκόλλησή του είναι πολύ προβληματική και παρουσιάζει το φαινόμενο της μικροδιάβρωσης (pitting – εικόνα 1 και 2) που οδηγεί συχνά στη διάβρωση της δεξαμενής στα σημεία συγκόλλησης. Επίσης, οι ανοξείδωτες δεξαμενές δεν ενδείκνυνται για την αποθήκευση ζεστού νερού για έναν ακόμα λόγο. Οξειδώνονται από το χλώριο που περιέχεται στο νερό του δικτύου (περικρυσταλλική διάβρωση – εικόνα 3). Άλλωστε, οι ανοξείδωτες δεξαμενές δεν μπορούν να φέρουν το σήμα καλής υγιεινής ROHS που έχουν οι σωστά επισμαλτωμένες δεξαμενές.

 

.                                                      Εικόνα 1                                                    Εικόνα 2                                                 Εικόνα 3                                                                                                                                            

                                                                                                                      

Παρόλα αυτά, στην Ελλάδα αρκετές εταιρίες ηλιακών θερμοσιφώνων επιλέγουν το υλικό αυτό για τις δεξαμενές τους. Οι λόγοι που το κάνουν αυτό είναι τρεις: 1) Εκμεταλλεύονται επικοινωνιακά την καλή φήμη του ανοξείδωτου (η οποία όμως προέρχεται από άλλες εφαρμογές), 2) Η επένδυση σε μηχανές παραγωγής είναι ελάχιστη σε σχέση με την επένδυση που απαιτείται για τη σωστή επισμάλτωση των δεξαμενών, 3) Οι ανοξείδωτες δεξαμενές όταν τρυπήσουν, σε κάποιο σημείο της συγκόλλησης, δεν πετιούνται αλλά επισκευάζονται και επαναπροωθούνται στην αγορά (κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί με τις επισμαλτωμένες δεξαμενές).

Για όλους τους παραπάνω λόγους η Calpak έχει επιλέξει τη μέθοδο της επισμάλτωσης για την αντισκωριακή προστασία, την καλή υγιεινή και την μακροζωία των δεξαμενών της. Στη Γερμανία, που φημίζεται για την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, καμία εταιρία δεν χρησιμοποιεί τον ανοξείδωτο χάλυβα για την κατασκευή δεξαμενών. Όλες χρησιμοποιούν τη σωστή μέθοδο επισμάλτωσης, σύμφωνα με το πρότυπο DIN 4753/3 (βλέπε ερώτηση 3), όπως κάνει και η Calpak.


3) Ποια μέθοδος επισμάλτωσης (εμαγιέ) είναι η καλύτερη επιλογή για την αντιδιαβρωτική προστασία της δεξαμενής;

Η επιλογή μίας επισμαλτωμένης δεξαμενής είναι η πιο ενδεδειγμένη για τη μακροζωία και την καλή υγιεινή ενός ηλιακού θερμοσίφωνα.

Η επισμάλτωση είναι μία βιομηχανική διαδικασία που απαιτεί σημαντικές επενδύσεις και υψηλό know-how. Υπάρχουν όμως αρκετές διαφορετικές ποιότητες εμαγιέ (σμάλτου) που διαφέρουν σε ποιότητα και ο καταναλωτής θα πρέπει να γνωρίζει προτού επιλέξει.

1. Η πλέον ενδεδειγμένη μέθοδος είναι αυτή που ακολουθεί το Γερμανικό πρότυπο DIN 4753/3 και ονομάζεται Direct Enamelling. Το εμαγιέ, σε υγρή μορφή και με υψηλή περιεκτικότητα σε τιτάνιο, επικαλύπτει το εσωτερικό της δεξαμενής, η οποία πρέπει να έχει ειδικό σχεδιασμό και υψηλή ποιότητα συγκολλήσεων που επιτρέπουν την ομοιόμορφη επικάλυψή της από μία στρώση εμαγιέ. Στη συνέχεια η δεξαμενή θερμαίνεται στους 850 oC ώστε το εμαγιέ να γίνει σκληρό σαν σμάλτο. Η βέλτιστη προστασία της δεξαμενής επιτυγχάνεται όταν η επίστρωση από εμαγιέ είναι πάχους 200 microns (αν είναι λιγότερο δεν δίνει αρκετή προστασία, αν είναι περισσότερο είναι ευπαθές στις συστολές & διαστολές) και καλύπτει ομοιόμορφα όλο το εσωτερικό της δεξαμενής, ακόμα και τις εισόδους και εξόδους του νερού (μούφες). Η συγκεκριμένη διαδικασία του Direct enameling κατά DIN 4753/3 εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις αυτές και προσδίδει στη δεξαμενή μέγιστη αντοχή κατά της διάβρωσης αλλά και απόλυτη υγιεινή στην αποθήκευση του νερού. Εξάλλου μόνο το Direct Enameling μπορεί να φέρει τα παρακάτω σήματα ποιότητας:

                                                                                                        σήμα ποιότητας εμαγιέ κατά DIN 4753/3               πιστοποιητικό καλής υγιεινής

 

 

2. Μία εναλλακτική μέθοδος που χρησιμοποιείται για την επισμάλτωση της δεξαμενής είναι το Double Enamelling. Η μέθοδος αυτή προτιμάται όταν ο εσωτερικός σχεδιασμός της δεξαμενής και η ποιότητα των εσωτερικών συγκολλήσεων δεν επιτρέπουν την εφαρμογή του Direct Enamelling. Προκειμένου να καλυφθούν μικρές ανωμαλίες στο εσωτερικό της δεξαμενής εφαρμόζεται μία πρώτη στρώση ενός υλικού (σαν αστάρι) και μετά ακολουθεί η δεύτερη στρώση του πραγματικού εμαγιέ. Στη συνέχεια η δεξαμενή ψήνεται στους 850 οC, όπως και στην περίπτωση του Direct Enamelling. Η μέθοδος αυτή έχει αρκετά καλά αποτελέσματα σε ότι αφορά την αντισκωριακή προστασία. Όμως υπολείπεται σαφώς σε ποιότητα σε σχέση με το Direct Enamelling καθότι η στρώση του πραγματικού εμαγιέ που δίνει την προστασία είναι μικρότερη από το ιδανικό των 200 microns, ενώ το συνολικό πάχος του εμαγιέ μαζί με τη στρώση από αστάρι υπερβαίνει αρκετά τα 200 microns, με αποτέλεσμα η δεξαμενή να είναι περισσότερο ευπαθής στις συστολές και διαστολές.

 

3. Μία ακόμη μέθοδος επισμάλτωσης που απαντάται στην αγορά (τρίτη κατά σειρά ποιότητας) είναι το ηλεκτροστατικό εμαγιέ. Στην περίπτωση αυτή το εμαγιέ δεν εφαρμόζεται σε υγρή μορφή αλλά σε μορφή πούδρας στην οποία προστίθενται μόρια σιλικόνης προκειμένου η εσωτερική επίστρωσή της να μπορεί να γίνει ηλεκτροστατικά. Το πρόβλημα σε αυτήν την περίπτωση είναι τριπλό. Πρώτον και κυριότερο, το μαγνητικό πεδίο που αναπτύσσεται στο εσωτερικό της δεξαμενής δεν καλύπτει τα τμήματα εκείνα που εξέχουν από τον κύλινδρο. Έτσι οι είσοδοι και έξοδοι του νερού (μούφες) μένουν ακάλυπτες από εμαγιέ και επομένως δεν προστατεύονται από τη διάβρωση. Δεύτερον, τα μόρια σιλικόνης που είναι απαραίτητα για τον μαγνητισμό της πούδρας του εμαγιέ χαλάνε την καθαρή σύσταση του σμάλτου και επομένως την ποιότητα του. Τρίτον, είναι συχνό φαινόμενο πολλά σωματίδια του σμάλτου να συνεχίσουν να αιωρούνται στο εσωτερικό της δεξαμενής μετά το περάς της ηλεκτροστατικής διαδικασίας με αποτέλεσμα αυτά να κατακαθίσουν λόγω βαρύτητας στην κάτω πλευρά της δεξαμενής. Έτσι λοιπόν, μετά το ψήσιμο το εμαγιέ δεν έχει επικαθίσει ομοιόμορφα και στο ιδανικό πάχος σε όλο το εσωτερικό.

 

4. Υπάρχουν στην αγορά και πολλές περιπτώσεις όπου η εσωτερική επικάλυψη της δεξαμενής με εποξειδική ρητίνη βαφτίζεται εμαγιέ ή σμάλτο. Η Calpak θεωρεί παραπλανητική την πρακτική να ονομάζεται εμαγιέ (ή σμάλτο) η εποξειδική ρητίνη, γιατί πολύ απλά δεν είναι. Η εποξειδική ρητίνη, που συνήθως χρησιμοποιείται για την στεγανοποίηση σκυροδέματος, εφαρμόζεται στο εσωτερικό της δεξαμενής σαν κόλλα και μετά ψήνεται στους 250-300 οC. Είναι μία αποδεκτή μέθοδος για την αντιδιαβρωτική προστασία των δεξαμενών άνω των 1.500 λίτρων που λόγω μεγέθους δεν χωράνε στους βιομηχανικούς φούρνους των 850 οC. Στις περιπτώσεις όμως των δεξαμενών 125 ως1.000 λίτρων είναι η υποδεέστερη μορφή αντιδιαβρωτικής προστασίας σε σχέση με τις προαναφερθείσες.

 

Η Calpak επισμαλτώνει τις δεξαμενές της ακολουθώντας την τεχνική του Direct Enamelling (κατά το Γερμανικό πρότυπο DIN 4753/3) χρησιμοποιώντας πρώτη ύλη εμαγιέ από την Γερμανική Wendel.